رادیا پرلمن زنی که اینترنت را از گره خوردن نجات داد
به گزارش نکسترو، رادیا پرلمن، دانشمند علوم کامپیوتر و مهندس آمریکایی، با طراحی پروتکل «درخت پوشا» (STP) یکی از اشکالات اساسی شبکه های کامپیوتری را حل کرد و زمینه گسترش شبکه اترنت را فراهم آورد. فناوری هایی که وی در دهه ۱۹۸۰ طراحی کرد، همچنان در بخشهایی از زیرساخت اینترنت استفاده می شوند؛ به این علت از او به عنوان یکی از چهره های اثرگذار اما کمتر شناخته شده در تاریخ اینترنت یاد می شود.
به گزارش نکسترو به نقل از خبر آنلاین، اینروزها اتصال به اینترنت آن قدر عادی شده است که کمتر به پیچیدگی شبکه ای فکر می نماییم که میلیونها کامپیوتر و دستگاه را در سرتاسر جهان به یکدیگر متصل می کند. اما گسترش اینترنت بدون حل مشکلات فنی در ارتباط با اتصال دستگاه ها، انتقال داده و ممانعت از اختلال در شبکه امکانپذیر نبود. یکی از افرادی که در حل این مشکلات نقش مهمی داشت، «رادیا پرلمن» است؛ دانشمندی که به علت طراحی یک پروتکل مهم شبکه، لقب «مادر اینترنت» را هم گرفته است.
پرلمن در ۱۸ دسامبر ۱۹۵۱ در آمریکا متولد شد و در ایالت نیوجرسی بزرگ شد. پدر و مادرش هر دو مهندس بودند؛ پدرش روی فناوری رادار کار می کرد و مادرش برنامه نویس کامپیوتر بود. با این وجود، آشنایی اولیه پرلمن با برنامه نویسی در دوران دبیرستان صورت گرفت.
یکی از معلمانش او را به کلاسی در مؤسسه فناوری استیونز برد که با برنامه نویسی آشنا شود. پرلمن بعدها گفته بود که با وجود علاقه و موفقیت در درسهای مختلف، در آن کلاس از اصطلاحات تخصصی و صحبت های دانش آموزانی که از تجربه های قبلی خود در ساخت تجهیزات رادیویی می گفتند، احساس ناآشنایی می کرد. او تصور می کرد پیش زمینه ضروری جهت یادگیری این حوزه را ندارد.
اما چند سال بعد، زمانیکه دانشجوی مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) بود، فرصتی پیدا کرد که مسیرش را تغییر داد. یکی از دستیاران آموزشی در کلاس فیزیک از او خواست برنامه نویسی یک پروژه را برعهده بگیرد. پرلمن این پیشنهاد را پذیرفت و متوجه شد برنامه نویسی نه تنها دشوار نیست، بلکه برایش جذاب و لذت بخش است.
او بعدها این تجربه را یکی از دلیلهای علاقه اش به آموزش دانست. به عقیده پرلمن، معلم باید مطالب را روشن و با اشتیاق توضیح دهد و با این حال به دانش آموزان اطمینان بدهد که توانایی یادگیری دارند.
رادیا پرلمن؛ مادر اینترنت از آموزش برنامه نویسی به کودکان تا طراحی شبکه های کامپیوتری پرلمن در دوران تحصیل کارشناسی در لابراتوار «لوگو» در دانشگاه MIT بعنوان برنامه نویس فعالیت می کرد. زبان برنامه نویسی لوگو برای آموزش مفاهیم کامپیوتر به کودکان طراحی شده بود و همین تجربه او را به ساخت ابزاری برای آموزش برنامه نویسی به کودکان خردسال علاقمند کرد.
نتیجه این کار، طراحی سامانه ای به نام «تورتِس» بود؛ مجموعه ای از سخت افزار و نرم افزار که به کودکان حتی از سه سالگی امکان می داد مفاهیم اولیه برنامه نویسی را یاد بگیرند. در این شیوه، دستورهای کامپیوتری بشکل قطعات فیزیکی ارایه می شدند و کودکان با کنار هم قرار دادن آنها می توانستند برنامه بسازند.
این ایده بشکل گیری حوزه ای با عنوان «رایانش ملموس» کمک کرد؛ روشی که در آن مفاهیم برنامه نویسی به جای نمایش صرف روی صفحه کامپیوتر، با ابزارها و اشیای قابل لمس آموزش داده می شوند.
پرلمن در سالهای ۱۹۷۳ و ۱۹۷۶ به ترتیب مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد ریاضی خویش را از دانشگاه MIT دریافت کرد. سپس به شرکت «بی بی ان تکنولوژیز» پیوست و فعالیت حرفه ای خویش را در زمینه طراحی پروتکلهای شبکه شروع کرد.
رادیا پرلمن؛ مادر اینترنت الگوریتمی که جلوی اختلال در شبکه ها را گرفت یکی از مهم ترین مشکلات شبکه های کامپیوتری در آن زمان، محدودیت در گسترش و مدیریت آنها بود. شبکه های اولیه برای تعداد کمی از کامپیوتر ها طراحی شده بودند و با افزایش تعداد دستگاه ها، احتمال بروز اختلال هم بیشتر می شد.
پرلمن در سال ۱۹۸۰ به شرکت «دیجیتال اکویپمنت» پیوست تا الگوریتم مسیریابی شبکه DECnet را طراحی کند. هدف از این کار، ایجاد روشی بود که داده ها بتوانند در شبکه های بزرگ تر و پیچیده تر، مسیر مناسبی برای رسیدن به مقصد پیدا کنند.
او فهمیده بود که بعضی از پروتکلهای قدیمی در مقابل پیام های اشتباه یا اختلال در بخشی از شبکه لطمه پذیرند. در چنین شرایطی، ممکن بود اختلال در چند دستگاه موجب از کار افتادن بخش بزرگ تری از شبکه شود.
پرلمن در پژوهش های خود توضیح داد که شبکه باید بتواند بعد از بروز خطا، بدون احتیاج به دخالت دائمی متخصصان، باردیگر به وضعیت پایدار برگردد. به این خصوصیت «خودپایدارسازی» گفته می شود.
وی همینطور در طراحی پروتکلی مشارکت داشت که بعدها با نام استاندارد بین المللی «آی اس-آی اس» (IS-IS) شناخته شد. این پروتکل همچنان در قسمتهایی از زیرساخت اصلی اینترنت برای مسیریابی داده ها استفاده می شود.
پروتکل «درخت پوشا» چه طور اینترنت را قابل گسترش تر کرد؟ مهم ترین موفقیت شناخته شده پرلمن، طراحی پروتکل «درخت پوشا» یا STP است؛ فناوری که به شبکه های مبتنی بر اترنت کمک می نماید از ایجاد حلقه های ارتباطی مشکل ساز جلوگیری نمایند.
برای درک اهمیت این پروتکل باید بدانیم که اترنت یکی از فناوری های اصلی اتصال دستگاه ها در شبکه های کامپیوتری است. در شبکه های کوچک، اتصال چند کامپیوتر به یکدیگر کار پیچیده ای نیست؛ اما وقتی تعداد دستگاه ها و مسیرهای ارتباطی افزوده می شود، امکان دارد داده ها در مسیرهای تکراری بچرخند و شبکه مبتلا به اختلال شود.
پروتکل STP با شناسایی مسیرهای اضافی و غیرفعال کردن بعضی از آنها، از ایجاد این حلقه ها جلوگیری می کند. به این ترتیب، شبکه می تواند بدون ایجاد مسیرهای تکراری و اختلال آفرین، ارتباط میان دستگاه ها را حفظ کند.
اهمیت این راه حل در آن زمان خیلی زیاد بود؛ چونکه اترنت در ابتدا بیشتر برای شبکه های کوچک و محدود استفاده می شد. اما با کمک پروتکل پرلمن، امکان توسعه شبکه های خیلی بزرگ تر فراهم شد؛ شبکه هایی که می توانستند صدها هزار کامپیوتر را به هم متصل کنند.
پرلمن در توضیح این مورد گفته بود که اترنت به تنهایی یک شبکه کامل نیست، بلکه یکی از مسیرهای ارتباطی درون یک شبکه است. همین تفاوت در نگاه به ساختار شبکه، در طراحی راه حل او اهمیت داشت.
وی در ابتدا تصور می کرد پروتکل STP تنها یک چاره موقت است و بعد از پیشرفت کامپیوتر های موجود، کنار گذاشته خواهد شد. اما سادگی و مدیریت آسان آن سبب شد این فناوری همچنان در شبکه های کامپیوتری مورد استفاده قرار بگیرد.
رادیا پرلمن؛ مادر اینترنت بالاتر از ۲۰۰ اختراع و ادامه فعالیت در امنیت شبکه پرلمن در سال ۱۹۸۸ مدرک دکتری علوم کامپیوتر خویش را از دانشگاه MIT دریافت کرد. مبحث رساله او هم به افزایش پایداری شبکه ها و عملکرد آنها در شرایطی مربوط می شد که بعضی از دستگاههای متصل به شبکه مبتلا به اختلال می شوند.
کارهای وی در حوزه پروتکلهای شبکه و امنیت کامپیوتر همچنان ادامه دارد. پرلمن همینطور نویسنده کتاب «ارتباطات متقابل» درباره ی مسیریابی و اتصال شبکه ها و از نویسندگان کتاب «امنیت شبکه» درباره ی رمزنگاری و کاربرد آن در شبکه های کامپیوتری است.
او بالاتر از ۲۰۰ اختراع ثبت شده در آمریکا دارد و در سال ۲۰۱۶ به تالار مشاهیر ملی مخترعان آمریکا راه پیدا کرد. عضویت در آکادمی ملی مهندسی آمریکا و تالار مشاهیر اینترنت هم از دیگر افتخارات اوست.
پرلمن در کنار کارهای پژوهشی، همچنان به آموزش علاقمند است و در برنامه هایی برای آشنایی کودکان و نوجوانان با اختراع و فناوری شرکت می کند. او اعتقاد دارد نوآوری محدود به گروه خاصی از افراد نیست و همه می توانند در آن مشارکت داشته باشند.
منبع: nextru.ir
مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب